Niemieckie Bruckenkopf Warschau 1940-1944

Share

Po zajęciu Polski we wrześniu 1939 roku istniejące Niemieckie Fortyfikacje graniczne pozostały kilkaset kilometrów od nowych granic z ZSRR. Szykujący się do decydującej rozprawy z Francją i Wielką Brytanią Niemcy nie chcieli zostawiać świeżych zdobyczy na pastwę zdradliwego sojusznika jakim była Sowiecka Rosja. Szybko przystąpiono do wytyczenia linii obronnej w oparciu o rzeki: Narew, Wisła i San. Na kilku ważniejszych przeprawach zorganizowano ufortyfikowane przedmościa mające charakter zaczepny – stwarzały zagrożenie niemieckim kontratakiem dla przeciwnika próbującego forsować bariery wodne. Jednocześnie przedmościa broniły najdogodniejszych przepraw ze stałymi mostami drogowymi i kolejowymi, tak więc bez ich opanowania nie możliwe prowadzenie ofensywy w kierunku etnicznych ziem Niemieckich. Na linii Narwi ,Wisły i Sanu przewidziano duże przedmościa pod Różanem, Pułtuskiem, Warszawą, pomiędzy Dęblinem a Puławami, Annopolem ,i w Krzeszowie. Największym i najsilniej ufortyfikowanym przedmościem miało być Przedmoście Warszawa.

Budowę pozycji opartej częściowo o umocnienia z lat 1915/16 oraz 1920 rozpoczęto na wiosnę 1940 roku od wykonania drogi rokadowej i dróg dojazdowych w pobliże poszczególnych obiektów żelbetowych. Wykonywano je z betonowych płyt na całej powierzchni jezdni z mijankami lub tylko pod koła dla pojazdów, drugi typ budowanych dróg miał nawierzchnie z czerwonej cegły.

W latach 1940-41 na Przedmościu Warszawa   udało się Niemcom wybudować :

  • 4 schrony dla obserwatora artylerii Regelbau 120a (z kazamatą flankującą wejście);
  • 1 schron dla obserwatora artylerii Regelbau 120b (bez kazamaty flankującej);
  • 12 schronów bojowych Regelbau514 (schron dla k.m. do ognia bocznego);
  • 2 schrony bierne Regelbau 501 (ukrycie dla 15 żołnierzy);

W budowie na etapie wylanego fundamentu były 3 lub 4 obiekty.

Ponadto wykonano 65 polowych punktów oporu z ponad 951 ukryciami dla piechoty z   blachy falistej i drewniano-ziemnych   i 45 punktów dla obserwatorów artylerii oraz 85 stanowisk dla dział polowych i p-panc.

115 km przeszkód przeciwpiechotnych;
19 km rowów p-panc;
54 km dróg fortecznych*
*(Dane Przekazane przez Dariusza Pstusia wg raportu z 19 maja 1941roku).

Rozkaz z 14 maja 1941 roku nakazywał   zaprzestanie budowy nowych umocnień i dokończenie tylko najbardziej zaawansowanych prac.

Rozbudowę pozycji (być może częściowo zdemontowanej w latach 1942-1943 Niemcy wznowili na wiosnę roku 1944przy pomocy jednostek wartowniczych, saperów i ludności cywilnej. Próba masowego wykorzystania do prac fortyfikacyjnych ludności Warszawy czyli zarządzenie gubernatora dystryktu warszawskiego, Ludwiga Fischera z 27 lipca 1944r by następnego dnia 100 tysięcy polskich mężczyzn i kobiet w wieku od 17 do 65 lat stawiło się do pracy przy budowie umocnień nad Wisłą zostało zignorowane przez ludność cywilną. Dwa dni później- 29lipca do umocnień dotarły czołówki sowieckiej 2 Armii Pancernej.

Przedmoście Warszawa 1940-1944

 Wykonanie grafik i map: Krzysztof Wegner
Tekst: Hubert Trzepałka,
Zdjęcia: Koło Terenowe Przedmoście Warszawa Stowarzyszenia Pro Fortalicium

Share