I jak tu się nie zakochać w tej Wiązownie…. A dla autora gratulacje za wspaniałe foto.
Ryszard
17 listopada 2011 o godz. 09:02
Dziękuję. W Wiązownie jestem zakochany od ponad pół wieku i trwa to nadal. Pięknych miejsc i momentów jest tu tak dużo, że każdy kto zechce na pewno je znajdzie. Dobrze byłoby gdyby jeszcze zechciał się podzielić nimi z innymi – do czego wielokrotnie Admin zachęcał (ja także)
RS
Wszystko tu pięknem utkano
Gdziem przeszedł, gdziem w cieniu siadł,
To mi słowik mówił rano,
To biegnąc strumień powiadał.
Tu Ceres niesie snop w dani,
Gdzie przedtem dzikość mieszkała,
Tu się na głos miejsca Pani
Smutna natura roześmiała.
Strumyku! Spiesz się w przeprawie,
Złączysz się z Wisłą za chwilę.
Powiedz tam tęsknej Warszawie,
Spokojność od niej trzy mile.
I jak tu się nie zakochać w tej Wiązownie…. A dla autora gratulacje za wspaniałe foto.
Dziękuję. W Wiązownie jestem zakochany od ponad pół wieku i trwa to nadal. Pięknych miejsc i momentów jest tu tak dużo, że każdy kto zechce na pewno je znajdzie. Dobrze byłoby gdyby jeszcze zechciał się podzielić nimi z innymi – do czego wielokrotnie Admin zachęcał (ja także)
RS