Jedną z ciekawostek Zagórza jest romantyczny „Zameczek”.
Jego budowę rozpoczęto w 1939 roku i kontynuowano także po wybuchu II wojny światowej.
Projektantem tej ciekawej budowli był architekt Czesław Konopka.

W 1939 roku, tereny w Zagórzu kupiło Koło Przyjaciół Instytutu Higieny Psychicznej, w celu pobudowania Sanatorium dla Chorych z Nerwicami i Reakcjami Nerwicowymi.
Inicjatorem całego przedsięwzięcia był profesor dr Kazimierz Dąbrowski (1902-1980), twórca i dyrektor Instytutu Higieny Psychicznej.

foto: R. Modzelewski „Zameczek” budowano z przeznaczeniem na Dom Pracy Twórczej dla pracowników Instytutu Higieny Psychicznej.

foto: R. Modzelewski Nazwa „Zameczek” pochodzi od formy architektonicznej przypominającej rycerski dwór obronny.

foto: R. Modzelewski

Jak czytamy w jednym z przewodników:

(„Zameczek”)… jest doskonałym przykładem powrotu do XIX – wiecznej „średniowiecznej” stylistyki, o czym świadczy malownicze-fakturalne kształtowanie fasady w połączeniu z okładziną kamienną.
Gdy przyjrzymy się mu dokładnie, dostrzeżemy wiele interesujących szczegółów, m.in. okucia drzwi czy metalową balustradę balkonu.
(Jakub Jagiełło, Ewa Perlińska / ciekawe-miejsca.net)

foto: R. Modzelewski

W neogotyckim, romantycznym „Zameczku” mieszkał prof. Dąbrowski. Plany stworzenia Domu Pracy Twórczej nie zostały zrealizowane, ale w tym budynku mieścił się „mózg” ośrodka (Jacek Kałuszko, Paweł Ajdacki, Otwock i okolice)

foto: R. Modzelewski

Dzisiaj „Zameczek” jest jednym z pawilonów, należących do Mazowieckiego Centrum Neuropsychiatrii i Rehabilitacji dla Dzieci i Młodzieży.
Odbywają się w nim zajęcia dla dzieci i młodzieży przebywających w szpitalu w Zagórzu.

foto: R. Modzelewski

Dąbrowski Kazimierz (1902-1980), psychiatra i psycholog, organizator ruchu higieny psychicznej w Polsce. W latach 1935-1949 twórca i dyrektor Instytutu Higieny Psychicznej. Założył Wyższą Szkołę Higieny Psychicznej (1943-1952), w 1948 Polskie Towarzystwo Higieny Psychicznej. W latach 1956-1957 profesor psychologii Akademii Teologii Katolickiej. Od 1958 profesor PAN, organizator i kierownik Zakładu Higieny Psychicznej i Psychiatrii Dziecięcej PAN. W latach 1965-1969 profesor University of Alberta w Edmonton w Kanadzie.

Stworzył teorię dezintegracji pozytywnej, wg której rozpad (dezintegracja) pierwotnej osobowości prowadzi (przez wewnętrzne konflikty, poszukiwania i akty wyboru) do jej integracji na wyższym poziomie i wynika z procesów rozwoju psychicznego.

Główne prace: Społeczno-wychowawcza psychiatria dziecięca (1959), O dezintegracji pozytywnej (1964), Mental Growth Through Positive Disintegration (1970), Psychoneurosis Is Not an Illness (1970), Trud istnienia (1975), W poszukiwaniu zdrowia psychicznego (1989).
(źródło: portalwiedzy.onet.pl)

———————————————–
foto: Rafał Modzelewski

Opracowanie: J.Filimonow
na podstawie:
1.K.Oktabiński „Nad Mienią i Świdrem”, cz.II Letniska, Wiązowna 2005;
2.Kałuszko J., Ajdacki P., „Otwock i okolice”, wyd. II, Pruszków 2006.
3.portalwiedzy.onet.pl
4.ciekawe-miejsca.net