W ramach cyklu „Poznaj z nami Gminę Wiązowna”, realizowanego społecznie na portalu Wiązowna.info.pl od 2009 roku, zapraszamy do Stefanówki, jednej z najmłodszych wsi w naszej gminie. W 1991 roku, staraniem mieszkańców i ówczesnego radnego Franciszka Izdebskiego zostało utworzone samodzielne sołectwo Stefanówka. 26 lutego 2008 r. Rada Gminy Wiązowna podjęła uchwałę o wyodrębnieniu Stefanówki, jako samodzielnej jednostki osadniczej, ze wsi Boryszew. Od stycznia 2009 r. Stefanówka jest wpisana do Urzędowego Wykazu Nazw Miejscowości w Polsce. W zakładce „Gmina Wiązowna” jest dostępna zarówno charakterystyka wsi, jej historia oraz bardzo bogata galeria zdjęć autorstwa Alicji Sękowskiej, prywatnie mieszkanki Stefanówki. Zapraszamy do obejrzenia przepięknych zdjęć krajobrazu, przyrody oraz mieszkańców Stefanówki z ostatnich kilku lat
Wiązowna przysypana białym, puszystym śniegiem – najlepszy czas aby wybrać się na Górę Sobotów. Kto ma narty, sanki niech zabiera je ze sobą. Punktem wyjścia naszego spaceru jest skrzyżowanie ul. Lubelskiej i Kościelnej przy restauracji Mazowsze (1.). Przechodzimy na drugą stronę ulicy i idziemy na zachód ulica Parkingową (2.). Mijamy Zajazd u Mikulskich (3.) i zwracając szczególną uwagę na bezpieczeństwo przechodzimy pasami przez drogę krajową S-17 na ulicę Parkingową ( 4.). Po prawej stronie mijamy, niestety nieczynną już, karczmę Żywiecką(5).
Niedziela, poranek 22 stycznia. W nocy Wiązowna przykryta została kilkucentymetrową warstwą czystego białego śniegu. Niebo, jak w większość tegorocznych dni, zachmurzone, temperatura około zera stopni. Zdaję sobie sprawę, że wkrótce śnieg spadnie z drzew, zacznie się topić i krajobraz się zmieni. Pomimo nie najlepszych warunków do fotografowania decyduję się na ok. godzinny spacer prowadzący ulicami: Szkolną, Sportową, Nadrzeczną, Parkową, Lubelską i Kościelną. Zapraszam. Czytaj dalej »
Zapraszam na jesienny spacer drogami, dróżkami i ścieżkami leśnymi po naszych wydmach ciągnących się od Wiązowny po Aleksandrów. Szlaków spacerowych (oprócz wytyczonych turystycznych: niebieskiego i czerwonego) jest tak dużo, że tym razem zachętą niech będą same zdjęcia z tych terenów.
Serdecznie zapraszam
Ryszard Szczęsny
Świder – ta malownicza rzeka, wijąca się wśród naturalnego otoczenia zasługuje na podziw. Za każdym razem, gdy nad nią stoję, zaskakuje mnie swoim widokiem i wciąż zadziwia. Świder jest piękny o każdej porze roku. Woda w nim błyszczy złotem, błękitem, srebrem i zielenią, a nad nią jak mgła, unosi się kojąca cisza. Liczne ścieżki turystyczne, nieomal tuż nad brzegiem rzeki, zapraszają do spacerów i wycieczek rowerowych. Jeszcze jest wiele cudownych miejsc w niedalekiej okolicy. Trzeba je koniecznie zobaczyć, by przekonać się, że otaczająca nas przyroda, jest naszą największą wartością.
Trasa, którą dziś Państwu zaproponuję, przebiega tuż poza granicami naszej gminy. Jednak ze względu na niepowtarzalny charakter i niezwykły urok – szczególnie w okresie jesieni – warta jest „zaliczenia”. Trasę nazwałem: „Przy Górze Lotników”.
Pewnym utrudnieniem jest dojazd. Należy dojechać drogą wojewódzką 721 do drogi leśnej prowadzącej do Góry Lotników. Jadąc z Wiązowny w kierunku Józefowa mijamy most na Mieni a po kilkuset metrach po prawej stronie widzimy pozostałości schronu bojowego(1) i dalej starą świdermajerowską willę i nowy budynek komunalny(2).
foto: RS
Spacer pieszo-rowerowy (ca 4 km) rozpoczynamy przy moście na na Mieni, ul. Kościelna w Wiązownie, idąc ścieżką wzdłuż rzeki w kierunku osiedla Parkowego (fot. 1 i 2). Po kilkudziesięciu metrach słyszymy szum spadającej wody. Dochodzimy do tzw. Stawideł (3)– zapory na rzece, która przed wojną kierowała wody Mieni w kanał biegnący przez park Lubomirskich. Wody kanału napędzały koła młyńskie w stojących ca 100 m dalej młynie. Powódź jaka miała miejsce w 1935 r. zniszczyła zaporę i młyn pozbawiony siły napędowej przestał pracować. Zapory nie odbudowano, młyn rozebrano. Patrząc w lewą stronę podziwiamy zachowany starodrzew parku Lubomirskich. Czytaj dalej »
Nadeszła jesień. Synoptycy przewidują najbliższe dni pogodne i słoneczne. Zapraszam więc na spacer w okolice Białego Ługu. Co prawda leży on tuż poza granicami naszej gminy, ale dla turystów i ludzi pragnących oderwać się od współczesnej cywilizacji i przeżyć chwile w symbiozie z naturą granice nie istnieją. Biały Ług to duże torfowisko powstałe w bezodpływowym zagłębieniu wydmowym. Tegoroczny mokry rok spowodował, że obecnie wypełnione jest ono dość dużą ilością wody co jeszcze podkreśla jego urokliwy charakter. W ub. roku po całej, wyschniętej jego powierzchni chodziłem pieszo. Nazwa wywodzi się od często występujących tu porannych mgieł i białych pni brzóz występujących w tym miejscu w dużej ilości. Czytaj dalej »
Najnowsze komentarze